Ontstaan van rkvv Eli in een vogelvlucht

De periode tot 1934:

Voordat op 29 juni 1929 onze vereniging E.L.I. werd opgericht, was er in Lieshout al jaren sprake van voetballen in verenigingsverband.
De eerste keer dat officieel melding wordt gemaakt van een voetbalvereniging in Lieshout was begin mei 1913.

In de krant de Zuidwillemsvaart staat onder berichten uit Lieshout het volgende vermeld:

<i>“Onze voetbalvereeniging kampte j.l. Zondag op haar nieuw terrein, gelegen aan den Stiphoutschen weg, tegen Stiphout. De uitslag was dat Lieshout won met 3-1.”</i>

Het is helaas niet te achterhalen of deze vereniging toen aangesloten was bij de Brabantsche Bond of een andere overkoepelende organisatie.

De tweede officiële vermelding dateert van juli van het jaar 1917.
L.V.V. uit Lieshout (de Lieshoutse Voetbalvereniging) speelde toen een vriendschappelijke wedstrijd tegen voetbalclub G.V.V. uit Gemert.
L.V.V. was toen aangesloten bij de R.K. Voetbalbond.
De uitslag was te lezen in onderstaand kranteknipsel:
“Zondag is G.V.V. op bezoek geweest bij L.V.V. Lieshout om een voetbalwedstrijd te spelen voor den R.K.V.B..
<i>Dankzij het goede samenspel mocht het G.V.V. gelukken hare zustervereeniging met 11-0 te kloppen.”</i>
De naam van L.V.V. is in 1920 veranderd in Juliana. Deze club had een eigen clubtenue: geel met zwart.

Omstreeks 1920 is in Lieshout een tweede voetbalvereniging ontstaan. Waarschijnlijk is zij ontstaan uit een loopclub van jeugdige Lieshoutenaren van 12 tot 16 jaar.
De naam van de nieuwe club: SPARTA. Zij speelde aanvankelijk hun wedstrijden in de Vogelenzang en verhuisde later naar de Molenheide. In 1928 of 1929 werd deze club opgeheven.
In het voorjaar van 1929 bestond er in Lieshout waarschijnlijk geen voetbalclub meer.
Kapelaan Hussen was bereid gevonden om uit de oude clubs “Juliana” en “Sparta” een nieuwe club op te richten. Dit speelde zich af in mei 1929. De nieuwe naam: “P.S.V.”
(Patronaats Sport Vereniging).
Op 2e pinksterdag werd de eerste wedstrijd gespeeld tegen het Aarle Rixtelse team D.J.W.
De uitslag 0-0.

De nieuwe vereniging is zeer waarschijnlijk opgericht op 29 juni 1929 en werd de naam P.S.V. al zeer spoedig veranderd in die van Rooms Katholieke Voetbalvereniging Lieshout, kortweg R.K.V.V. Lieshout.
Onder die naam werd namelijk voor het eerst aan de competitie van 1929-1930 meegedaan.
Het speelde in de 1e klasse van het district Helmond en behaalde direct de 3e plaats.
Het eerste kampioenschap werd behaald in het 2e seizoen 1930-1931. Helaas werden de promotiewedstrijden verloren.
Het daarop volgende seizoen werd een 2e plaats behaald.
In het seizoen 1932-1933 werd G.V.V. 2 aan de kant gezet en werd Lieshout opnieuw kampioen. Maar ook nu werd er in de promotiewedstrijden gefaald.

Tot het seizoen 1933-1934 werd de competitie geregeld door de Roomsch Katholieke Federatie, maar vanaf toen werd de competitie geregeld door de nieuw ingesteld I.V.C.B. (Interdiocesane Voetbal Competitie Bond).
Voor de R.K.L.V.V. bleef de situatie ongewijzigd: men kwam weer uit in de 1e klasse van het district Helmond. Voor de 3e keer in het 5-jarig bestaan werd de titel behaald en wist men ook de promotiestrijd te winnen.

De oudste foto van Lieshoutse voetballers in een opgetuigde wagen bij de viering van de 100-jarige bevrijding van de Franse overheersing in ons land.

Eli in de oorlogsjaren

<b>E.L.I. in de periode tot de 2e wereldoorlog 1934 – 1940</b>

In het seizoen 1934-1935 kwam de Lieshoutse Voetbalvereniging voor het eerst uit in de 4e klasse van de I.V.C.B.
Bij die gelegenheid werd ook de naam van de club gewijzigd in E.L.I. (Eerste Lieshoutse I.V.C.B.-ers). Dit zal door de bond zijn vastgesteld omdat er meer clubs waren met de naam L.V.V. die aan de competitie deelnamen.
Het eerste jaar in de 4e klasse werd al direct een 2e plaats behaald. In de eerste 6 jaren van het bestaan van LVV/ELI werd geen enkele thuiswedstrijd verloren.
Het 2e seizoen verliep minder succesvol, 4 nederlagen op eigen terrein en nog enkele bij andere clubs deed Eli in de degradatiezone belanden.
Degradatie werd echter net voorkomen.
In het seizoen 1936-1937 kwam ELI uit in de 3e klasse E waar een plaats in de middenmoot werd opgeëist. Dit gebeurde ook in het daar op volgende seizoen.
Ook in het seizoen 1938-1939 werd na een stevige eindsprint degradatie ontlopen en alsnog een veilige plaats in de middenmoot bereikt.
Het seizoen 1939-1940 was niet zo florissant. De 2e wereldoorlog wierp zijn schaduw al vooruit. Zo werd de mobilisatie afgekondigd, waardoor ook diverse ELI-spelers onder de wapenen werden geroepen.
Daardoor zag het clubbestuur zich genoodzaakt vrijwillige terugplaatsing te verzoeken naar de 1e klasse. Bovendien werd het 2e team uit de competitie genomen.
Het seizoen 1939-1940 werd een noodcompetitie en werd door Eli na 9 wedstrijden afgesloten op een 2e plaats achter buurman ASV.

<b>Eli in de jaren 1940-1945:</b>

Na de overgave aan de Duitsers kon het “normale” leven weer zo goed en zo kwaad als het ging worden hervat.
In juli 1940 werden alle landelijke voetbalbonden samengesmolten tot een Nederlandse Voetbal Bond (N.V.B.) Dat betekende het einde van de I.V.C.B. en R.K.F.

Eli kwam vanaf nu uit in de landelijke competitie van de neutrale N.V.V. en wel in de 4e klasse H. Het voetbalseizoen 1940-1941 werd met 3 teams gestart.
Voor de 4e keer in haar 12 jarig bestaan werd het kampioenschap behaald en wisten zij direct te promoveren naar de 3e klasse H. Deze klasse bleek echter te hoog gegrepen en Eli eindigde het seizoen 1941-1942 als rode lantaarndrager. Ook de promotie/degradatiewedstrijd tegen het Helmondse Geel/Bruin werd verloren met 0-4.
In het seizoen 1942-1943 was voor ELI een 2e plaats weggelegd in de 4e klasse I.
Het seizoen 1943-1944 ging ELI vrijwillig terug naar de reserve 2e klasse door de oorlogsituatie.

Tot aan het seizoen 1945-1946 werd er niet meer gevoetbald in competitieverband.

ca42-43:Thomas Verhoeven, Lambert Verhoeven, Willie Verhoeven, DorusvdMeulengraaf, Toon vd Baar, Albert v Veggel, Frits Coppens, Christ Eyfferts, Johan Daniels en Hein Verhoeven

Eli van 1946-1967

In de seizoenen 1945-1946 en 1946-1947 kwam Eli uit in de 4e klasse A van de N.V.B.
In het seizoen 1946-1947 werd het 2e kampioen door de te winnen van Bavos 2.
Voor het eerst in 14 jaar behaalde Eli 1 weer het kampioenschap in het seizoen 1947-1948.
Na de overwinning in een promotiewedstrijd werd promotie naar de 3e klasse A een feit.
In het seizoen 1948-1949 beschikt Eli voor het eerst over een geschikt voetbalveld. Dit voetbalterrein wordt aangelegd aan de “Raam”.

<b>De moeilijke periode : 1948-1953 met 3 degradaties.</b>
Het verblijf in de 3e klasse duurde niet lang. Al na het eerste seizoen moest Eli een stapje terugdoen. In de promotie/degradatiewedstrijden legt Eli tegen Rood Wit Veldhoven op het PSV-terrein met 4-3 het loodje.
Ook het volgende seizoen 1949-1950 prijkte Eli troosteloos onderaan in de 4e klasse B.
Ook Eli 2 en Eli 3 vertoefden toen in de onderste regionen.
Het seizoen 1950-1951 liep minder desastreus voor de drie Eli-teams. Bovendien speelde er een A en een B-team.
Het seizoen werd door Eli 1 in de middenmoot afgesloten in de 1e klasse van het district Helmond.
Het seizoen 1951-1952 beëindigde Eli 1 op de voorlaatste plaats nog net voor Sparta 2.
Degradatie naar de 2e klasse was een feit.

<b>De herstelperiode: 1953-1961</b>
In 1953-1954 werd een 4e plaats behaald in de 2e klasse. Er gloorde hoop achter de horizon. Voor het eerst deed dat seizoen ook een aspirantenteam mee.
Het seizoen 1954-1955 werd gestreden om het kampioenschap. Echter ASV 2 was net iets sterker dat seizoen.
De 2 volgende seizoenen, 1955-1956 en 1956-1957, eindigde steeds in de middenmoot.
Het seizoen 1957-1958 bracht weer de nodige successen. Voor het eerst in 10 jaar werd weer een kampioenschap behaald en ook Eli 3 sloot dat seizoen als kampioen af.
Na de promotiewedstrijden zegevierend te hebben afgesloten promoveerde Eli weer naar de 1e klasse.
In het seizoen 1958-1959 behaalde Eli de 3e plaats en behaalde Eli 2 het kampioenschap.
Het daarop volgende seizoen sloot Eli 1 en Eli 3 in de middenmoot af. Eli 2 wist weer kampioen te worden en ook de promotiewedstrijden te winnen.
In het seizoen 1960-1961 werd een 2e plaats behaald en was deelname aan promotiewedstrijden afgedwongen. Hierin was Eli duidelijk de sterkste en wisten ze promotie naar de 4e klasse af te dwingen. Voor de 1e keer werd ook het junioren A-team kampioen van zijn district en nog wel ongeslagen.

<b>Op weg naar de 3e klasse 1961-1968:</b>
De eerstvolgende jaren deed Eli duidelijk mee aan de top:
1961 – 1962: 6e plaats,
1962 – 1963: 2e plaats achter Mifano
1963 – 1964: wederom 2e plaats op 1 puntje van de kampioen.

De krantekoppen uit die tijd:
<i>“Eli liep in het laatste kwartier over Milheezer Boys, 3-8”; Geen woorden maar daden bij Someren – Eli 0-3; Ongeslagen thuisrecord van Eli gebroken, 0-2 en Eli verpletterde volkomen falend ASV 6-0”</i> illustreren een en ander.
Ook de toeschouwers aantallen waren grandioos. Regelmatig waren 1000 toeschouwers getuige van de diverse wedstrijden van Eli.
Ondanks deze 12e man in de thuiswedstrijd stond Eli aan het eind van het seizoen 1964-1965 toch met lege handen en ditzelfde beeld deed zich het daarop volgende seizoen voor: Meedoen in de bovenste regionen, veel toeschouwers, maar geen titel.
Pas in het seizoen 1966-1967 kon de vlag weer in top: vooral na twee enerverende wedstrijden tegen concurrent LIESSEL. Niet minder dan 7000 mensen bezochten deze wedstrijden. In de laatste competitiewedstrijd, uit bij SJVV, werd het kampioenschap veilig gesteld. Het duurde wel tot de laatste minuten voordat het "gouden" doelpunt viel. gescoord door Theo Spierings. Dit kampioenschap leverde voor de 3e maal promotie op naar de 3e klasse.
Andere heuglijke feiten: oprichting jeugdbestuur in 1966, het eerste nummer van het Eli Blaaike en in 1967 oprichting van de veteranenafdeling.

1960: Oud 1e elftalspelers voor aanvang van de jaarlijkse strijd om een krentenmik, geschonken door bakker Toon Rooymans